„O psychoanalizie”

Autor: ŚP. Antarjyoti Bohdan Rybi (Cierpiał na zaburzenie afektywne dwubiegunowe. Zszedł z tego świata popełniwszy samobójstwo. Powiesił się.)

Dosyć powszechny jest pogląd, że „bez psychoanalizy nie byłoby psychologii”. Niewątpliwie jest w tym dużo racji, ale tylko w odniesieniu do zachodniej psychologii dwudziestego wieku. Bo przecież tak naprawdę psycho-logia, czyli nauka o duszy, istnieje już od wielu tysięcy lat - w kulturach tak starych jak hinduska, czy chińska, a nawet w stosunkowo młodej kulturze greckiej. W takim kontekście psychoanaliza jawi się tylko jako ślepa uliczka w ludzkim dążeniu do Prawdy. Nie dając bowiem żadnego przewodnictwa człowiekowi zmierzającemu do doskonałości, mami złudnymi obietnicami, że gdy znajdzie odpowiedź na wszystkie „dlaczego”, to reszta sama się jakoś ułoży. Obraz naszej cywilizacji jest smutnym potwierdzeniem nieprawdziwości tej tezy, niestety. Złożyło się na to, oczywiście wiele czynników. Niebagatelną rolę odegrały tu osobowości twórców psychoanalizy. Może warto by im się przyjrzeć pobieżnie...