.jpg)
(Opracowane na podstawie przedmowy Jerzego Prokopiuka do pracy: "Odpowiedzi Hiobowi" Carla Gustava Junga, Wyd. "Ethos", Warszawa 1995)
'Ciężkie przypadki oznaczają więc zarówno dla penitenta, jak dla lekarza, nie mniej, jak tylko wystawienie na próbę ich człowieczeństwa - żeby przejść przez tę próbę, ten ostatni powinien być uzbrojony dzięki poważnie przeprowadzonej analizie szkolnej tak dobrze, jak to tylko możliwe.'
(C. G. Jung, 'Praktyka psychoterapii')
'Rozumny psychoterapeuta już od dawna zdaje sobie sprawę z tego, że każda nieco bardziej skomplikowana terapia to indywidualny proces dialektyczny, w którym lekarz współuczestniczy w tym samym stopniu, co pacjent. Ma się rozumieć, w wypadku takiej konfrontacji jest bardzo istotne to, czy lekarz dysponuje równie głębokim wglądem we własne procesy psychiczne, jakiego oczekuje od pacjenta, zwłaszcza zaś w związku z tak zwanym rapport, to znaczy stosunkiem zaufania, od którego koniec końców zależy sukces terapeutyczny.
'Światopogląd jako formacja najbardziej kompleksowa jest biegunem przeciwnym fizjologicznie związanej psyche i, jako najwyższa dominanta psychiczna, ostatecznie rozstrzyga o jej losie. Światopogląd przewodzi życiu psychoterapeuty i nadaje ton prowadzonej przezeń terapii. Ponieważ światopogląd, nawet przy najbardziej rygorystycznych próbach osiągnięcia obiektywności, jest koniec końców formacją subiektywną, może on rozbić się – i prawdopodobnie nieraz się rozbija – w zetknięciu z prawdą pacjenta, a mimo to właśnie dzięki niej ponownie się objawi, skorygowany i odmłodzony.
'Konfrontacja światopoglądowa to zadanie, przed którym musi stanąć każdy psychoterapeuta, nawet jeśli nie każdy pacjent wymaga tego, by zajmować się kwestiami zasadniczymi.'
(C. G. Jung, 'Praktyka psychoterapii')
'Im bardziej 'psychiczny' jest stan, z którym mamy do czynienia, tym bardziej kompleksowy ma on charakter, w tym większym stopniu odnosi się do całości.'
(C. G. Jung, 'Praktyka psychoterapii')
'Sen nie jest przecież wydarzeniem izolowanym, całkowicie niezależnym od życia codziennego, od tego, co się z nim łączy. Jeśli mamy takie wrażenie, to dowodzi to braku zrozumienia – subiektywnej iluzji. Tak naprawdę między nieświadomością i marzeniem sennym istnieje ścisły związek, łączy je jak najsubtelniej wyrażona sieć powiązań.'
(C. G. Jung, 'Praktyka psychoterapii')
'Ze względów, które przed chwila wykluczyłem, sformułowałem na własny użytek regułę heurystyczną, tę mianowicie, by przy każdej próbie interpretacji marzenia sennego zadawać sobie pytanie: 'Jakie świadome nastawienie kompensuje ten sen?'. W ten sposób, jak z tego wynika, ujmuję dane marzenie senne w ścisłym związku z położeniem świadomości, ba – uważam nawet, że nie sposób zinterpretować snu z choćby przybliżona pewnością, jeśli przedtem nie pozna się sytuacji świadomości.'
(C. G. Jung, 'Praktyka psychoterapii')
'To, co alchemik usiłował wyrazić poprzez Rebisa i kwadraturę koła, co zaś człowiek współczesny chce oddać w figurach koła i czwórcy, oznacza Całkowitość, która – łącząc w sobie przeciwieństwa – jeśli już nie likwiduje konfliktu, to przynajmniej usiłuje go stępić.'
(C. G. Jung, 'Praktyka psychoterapii')
'W wyniku przeniesienia zmienia się jednak kondycja psychiczna lekarza, choć on sam zrazu nie zdaje sobie z tego sprawy: lekarz zostaje zainfekowany i, podobnie jak pacjent, jedynie z trudem może odróżnić siebie od tego, co nim zawładnęło. W rezultacie dochodzi do dwustronnej bezpośredniej konfrontacji z demonicznymi mrokami.'
(C. G. Jung, 'Praktyka psychoterapii')
'Owo paradoksalne skrzyżowanie tego, co pozytywne i negatywne – skrzyżowanie zaufania i lęku, nadziei i niedowierzania, sympatii oporu – charakteryzuje pierwszą fazę stosunku chory – lekarz.'
(C. G. Jung, 'Praktyka psychoterapii')