'Jeśli chodzi o motyw węża tak w ogóle, możemy stwierdzić, iż pojawia się on prawie zawsze w chtoniczno-kobiecym aspekcie we wszystkich religiach, a bardzo często stanowi ucieleśnienie tego żywiołu. W ten sposób w systemach religijnych zorientowanych dualistycznie często pojawia się on w opozycji do świata świetlistego, męskiego i duchowego, oznacza przeto demoniczne zło. W aspekcie tym występuje on także w chrześcijańskiej opowieści o Raju. W szczególny sposób przyczynił się do tego ujęcia węża Filon Aleksandryjski, który – niewątpliwie pod wpływem filozofii perskiej – rozbudował także chrześcijańskie pojęcie diabła. Dla Filona Aleksandryjskiego wąż jest jednak zarazem zwierzęciem najbardziej uduchowionym, natury ognistej, szybkim jak żadne inne. Za sprawą swej właściwości polegającej na zrzucaniu skóry ma on także cechę nieśmiertelności. Ale i w innych kręgach kulturowych postać węża odgrywa rolę arcywroga wyższego świata bogów. '

(C.G. Jung, Marzenia senne dzieci)