'Dlaczego mundificatio (oczyszczenie) to tyle, co rozdzielenie treści zmieszanych ze sobą podczas coincidentia oppositorum. Rozsądny człowiek tego świata musi się jednak zróżnicować od tego, czym – by tak rzec – jest 'w wieczności'. Jako konkretne indywiduum jest on również po prostu 'człowiekiem', ma przeto udział we wszystkim, co porusza nieświadomość zbiorową. Innymi słowy: prawdy 'wieczne' stają się niebezpiecznymi zaburzeniami w chwili, gdy zaczynają uciskać indywidualne 'ja', gdy zaczynają żyć jego kosztem i na jego szkodę.'

(C. G. Jung, 'Praktyka psychoterapii')

'To, co alchemik usiłował wyrazić poprzez Rebisa i kwadraturę koła, co zaś człowiek współczesny chce oddać w figurach koła i czwórcy, oznacza Całkowitość, która – łącząc w sobie przeciwieństwa – jeśli już nie likwiduje konfliktu, to przynajmniej usiłuje go stępić.'

(C. G. Jung, 'Praktyka psychoterapii')

'Po zakończeniu współpracy z Freudem Jung dokonał pewnych modyfikacji w teorii kompleksu Edypa. Uznał bowiem, że już samo określenie ' kompleks Edypa' jest niewłaściwe, gdyż tragiczny los Edypa w dramacie Sofoklesa i tym samym konflikt dorosłego człowieka wydają się być obce psychice dziecka. Trudno zrozumieć dlaczego dziecko miałoby przeżywać ten sam konflikt.' (K. Pajor 'Psychoanaliza Freuda po stu latach')

'Skonstruowany przez Freuda aparat psychiczny winien funkcjonować według określonych praw, na wzór urządzeń technicznych. Nasuwa się jednak wątpliwość co do tego, czy owe prawa rzeczywiście wynikają z natury i budowy samego aparatu, czy też był on konstruowany według określonej wizji praw – wizji zapożyczonej od inżynierów i niemającej nic wspólnego z człowiekiem.' (K. Pajor 'Psychoanaliza Freuda po stu latach')

'Już kilka razy zwracałem uwagę na to, że nie możemy tak po prostu stosować naszego pojęcia czasu do nieświadomości. Nasza świadomość ujmuje sprawy w następstwie chronologicznym, toteż związana jest zasadniczo z chronologią. W psyche nieświadomej sprawy przedstawiają się inaczej, ponieważ tam rzeczy w jakiejś mierze występują obok siebie. W nieświadomości wszyscy żyjemy przecież po części także w przyszłości – jesteśmy zatem także małymi dziećmi i często wcale niewiele potrzeba, by wyszło z nas dziecko. Zarazem jednak rzucają tam na nas cień przyszłe wydarzenia, sprawy, o których jeszcze nie wiemy, które jednak nieświadomość w jakiś sposób antycypuje.'

(C.G. Jung, Marzenia senne dzieci)

'W trakcie moich badań nad strukturą nieświadomości uznałem, że należy dokonać rozróżnienia między pojęciem duszy i psyche. Psyche ujmuję jako ogół wszystkich procesów psychicznych – świadomych i nieświadomych, duszę ujmuję zaś jako pewien odizolowany zespół funkcji, który najlepiej dałoby się scharakteryzować jako „osobowość”. Gwoli bardziej szczegółowego opisania tego, o co mi tu właściwie chodzi, muszę przywołać poglądy, które nie wiążą się bezpośrednio z tą kwestią.'

(C.G. Jung, Typy psychologiczne)

'Książka o typach traktuje w zasadzie o konfrontacji jednostki ze światem, o jej stosunku do ludzi i rzeczy. Opisuje różne aspekty świadomości, możliwe postawy wobec świata, a tym samym stanowi opis psychologii świadomości rozważanej, by tak rzec, z klinicznego punktu widzenia.'

(C.G. Jung, Wspomnienia)

'Kiedy zajmowałem się moimi fantazjami, dane mi było przeczuwać – mówi Jung – że nieświadomość przechodzi lub wywołuje przemianę. Dopiero po odkryciu alchemii jasno pojąłem, że nieświadomość jest procesem i że odniesienie „ja” do treści nieświadomości wywołuje właściwą przemianę czy też rozwój psyche.'

(C.G. Jung, Wspomnienia)